Trí mhíle ar fhaid atá an tOileán agus dhá mhíle ar leithead agus is Cuma cén chuid de go raghfá tá radharcanna bréatha díle do radhairc ins gach treo baill. Laistiar diot tá Carraig Aonair, laistoir Inis Arcáin agus lastuaidh ta Éire – radharc bhreá soir leis an Sciobairín. San aistir san duit gabhann tú thar an nGóilín, an Cruachán, Scoil Mhuire, Béal dá Chab agus cuireann tú díot Cnoc Fhosta. Chionn tu uait an Mhangartar agus Cruacha Dubha Mac Giolla CHoda. Ní radharc go dtí é. Is fiú dul don Oileán agus dul in aired ar cheann de na cnoic arda tá ann chun an radharc seo d’fheiscint agus chífir, idir thú agus an míntír, na hoileáin eile agus céad Oileán Chairbre ag guaileáil le chéile, iad donn-bhuí ag teas na gréine, ina luí díomhaoin go híseal sa bhfarraige.

Dealraíonn gur thug an tOileán trial mhaith uaidh sa tsean-shaol. Seo dúirt an file á mholadh:

“Do shiúlaíos a lán d’áitibh Éireann,

An Fhrainc, An Spáin’s an  Afric le chéile,

Sasana an Gharda mar a raibh cátha ag pléaraibh,

Ach ní fhaca aon áit ba dhéathal na Cléire”.